Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).
Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.
Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.
Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.
Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.
W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej [email protected]
Data publikacji: 28.06.2021
• We włoskim Senacie miało miejsce pierwsze czytanie projektu „ustawy Zana” mającej na celu zwalczanie „homofobii, lesbofobii, bifobii i transfobii”.
• Projekt już od 2018 r. był rozpatrywany w Izbie Deputowanych, gdzie został przyjęty przez 265 deputowanych przy 193 głosach sprzeciwu.
• Projekt stanowi poważne zagrożenie dla rodziny, wychowania i wolności słowa, opierając surowe kary na abstrakcyjnych definicjach odrywających płciowość od uwarunkowań genetycznych i biologicznych.
• Projektowi oficjalnie sprzeciwia się Stolica Apostolska oraz Papież Franciszek.
„W miejsce swobody posiadania odmiennych opinii, prowadzenia rzeczowych sporów i ścierania się idei, wprowadzona zostałaby, uzbrojona w sankcje karne, możliwość natychmiastowego ucięcia dyskusji. Doświadczenie krajów, które takiego rozszerzenia dokonały uczy, że konsekwencją jest radykalne ograniczenie dyskusji na tematy związane z płciowością, małżeństwem, rodziną i wychowaniem oraz eliminowania z debaty publicznej całkowicie uprawnionych poglądów” - zauważa adw. Rafał Dorosiński, Dyrektor Centrum Analiz Prawnych Instytutu Ordo Iuris.
Projekt ustawy o „środkach zapobiegania i zwalczania dyskryminacji i przemocy ze względu na płeć, gender, orientację seksualną, tożsamość płciową i niepełnosprawność” (numer w Izbie: C.107, numer w Senacie: S.2005) został wniesiony do Izby Deputowanych już w dniu inauguracji jej 18. kadencji – 23 marca 2018 r. – przez deputowanych Laurę Boldrini (wybraną tego dnia na nową przewodniczącą Izby) oraz Roberto Speranzę. Stanowi on powtórzenie, z niewielkimi modyfikacjami i poprawkami, projektu wniesionego w poprzedniej kadencji Izby w dniu jej inauguracji – 15 marca 2013 r. (druk nr 254). 4 listopada 2020 r. w głosowaniu projekt otrzymał wsparcie 265 deputowanych przy 193 głosach sprzeciwu, po czym trafił pod obrady Senatu. 25 maja 2021 r. trafił do pierwszego czytania w ramach Komisji.
Projekt składa się z 10 artykułów. Pierwszy z nich zawiera definicje legalne pojęć związanych z tożsamością płciową:
Ponadto projekt nowelizuje art. 604-bis Kodeksu karnego, który przewiduje karę pozbawienia wolności do roku i sześciu miesięcy lub grzywnę do 6 000 euro za propagowanie idei opartych na wyższości lub nienawiści rasowej lub etnicznej lub podżeganie do popełnienia lub popełnianie aktów dyskryminacji na tle rasowym, etnicznym, narodowościowym lub wyznaniowym. Zgodnie z projektem, do dotychczasowych przesłanek mogących należeć do strony przedmiotowej przestępstwa (rasowej, etnicznej i religijnej) dodane mają zostać przesłanki dyskryminacji ze względu na płeć, gender, orientację seksualną, tożsamość płciową i niepełnosprawność.
W ten sam sposób (poprzez dodanie przesłanek płci, gender, orientacji seksualnej, tożsamości płciowej i niepełnosprawności) nowelizuje dekret z mocą ustawy z dnia 26 kwietnia 1993 r., poświęcony karom za nawoływanie do przestępstwa.
Ponadto, projekt:
Jednym z podstawowych zarzutów wobec projektu dotyczy nieprecyzyjności powyższych definicji „gender” i tożsamości płciowej. Abstrakcyjne pojęcia zostały zrównane z bardzo konkretnymi, takimi jak rasa, narodowość czy religia. Biorąc pod uwagę, iż zwolennicy odniesienia pojęcia małżeństwa do związków jednopłciowych przedstawiają poglądy afirmujące małżeństwo i rodzinę jako „oparte na wyższości” oraz „dyskryminujące”, projekt stwarza niebezpieczeństwo podlegania surowym przepisom Kodeksu karnego przez osoby i podmioty głoszące poglądy niezgodne ze stanowiskiem organizacji LGBT.
Projekt budzi więc poważne wątpliwości co do zgodności z gwarantowaną zarówno we włoskiej konstytucji jak i traktatach międzynarodowych wolnością wyrażania poglądów. O ile aktualna lista cech wskazana w art. 604-bis włoskiego Kodeksu karnego ogranicza się do tych, mających fundamentalne znaczenie w naszej cywilizacji: naród, grupa etniczna, rasa, przynależność państwowa, wyznanie, to poszerzanie jej o niejasne kategorie ukute przez środowiska oddające się praktykom homoseksualnym może poważnie ograniczyć wolność słowa.
Co istotne, we włoskim porządku prawnym już dziś istnieje szereg środków zarówno karnoprawnych jak i innych niż karnoprawne zapobiegających przemocy wobec każdego, bez względu na takie czy inne cechy lub autoidentyfikacje. Należą do nich możliwość obrony przed zniesławieniem, karalność bezprawnej groźby oraz naruszenie nietykalności cielesnej. Z kolei na gruncie prawa cywilnego można dochodzić m.in. odpowiedzialności odszkodowawczej za wyrządzoną.
17 czerwca 2021 r. Sekretariat Stanu Stolicy Apostolskiej wystosował specjalną notę (Nota Verbale) do rządu włoskiego, w której wskazuje na sprzeczność projektu w obecnej jego postaci z art. 2 ust. 1 i ust. 3 Konkordatu Włoch ze Stolicą Apostolską w kształcie z dnia 18 lutego 1984 r., zgodnie z którymi Kościołowi katolickiemu przysługuje pełna swoboda realizowania swojej misji duszpasterskiej, wychowawczej i charytatywnej, a samym wiernym oraz ich stowarzyszeniom gwarantuje się pełną wolność wyrażania myśli. W wywiadzie z 24 czerwca kardynał Giovanni Battista Re, dziekan Kolegium Kardynalskiego, potwierdził, że cały tekst noty został zaakceptowany przez papieża Franciszka.
• Minister ds. Równości Katarzyna Kotula przedstawiła przed unijną Komisją Praw Kobiet i Równouprawnienia (FEMM) priorytety polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej w zakresie „praw kobiet” i „równości płci”.
• Rada Regionalna Toskanii zaakceptowała obywatelski projekt ustawy, na mocy którego w tej części Włoch zostanie zalegalizowane „wspomagane samobójstwo”.
• Podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w dn. 13 lutego miała miejsce debata poświęcona transgranicznemu uznawaniu aktów stanu cywilnego na terytorium Unii Europejskiej.
• Od siedmiu miesięcy trwa dramat polskiej rodziny Klamanów, którym 4 lipca 2024 r. szwedzcy urzędnicy odebrali trójkę dzieci za pozwoleniem polskiego sądu.
• We wrześniu ubiegłego roku poseł Michał Wójcik zgłosił zapytanie poselskie do Ministra Sprawiedliwości w sprawie działań podjętych przez instytucje państwowe wobec małoletnich wywiezionych z terytorium Polski do Szwecji.